Dodenherdenking

in Verbinding
Dodenherdenking

Op 4 mei om acht uur is de verbinding in ons land bijna tastbaar. Elke keer weer maakt het op mij veel indruk als we met zijn allen stil zijn. Ik schiet meestal vol. Die twee minuten vliegen voorbij terwijl ik kijk naar de stille mensen op televisie en me afvraag wat hen naar de Dam brengt. Wat hun persoonlijke verhaal is. Voor mij mag het nog langer stil zijn.
En nu ik luister naar de verhalen bij de kransleggingen, moet ik af en toe slikken. Mensen van mijn leeftijd en zelfs jonger, die in de directe lijn van hun familie geconfronteerd zijn met de gevolgen van oorlog en strijd, soms maar één generatie terug. Ook mijn opa's en oma's hadden verhalen over de oorlog. Verdrietige maar ook mooie verhalen. Verhalen die de onderlinge verbinding versterken, omdat velen van ons hun eigen verhaal of familiegeschiedenis daar weer in herkennen.
Konden we dat gevoel van onderlinge verbondenheid maar het hele jaar in stand houden.
Hoe ervaren jullie dodenherdenking?

Nieuwe reactie plaatsen

Naam
E-mail
Bericht

Je e-mailadres zal nooit worden gepubliceerd.