Verbinding verbroken?

in Verbinding
Verbinding verbroken?

Mijn relatie is verbroken en mijn hart is gebroken. In Innerlijk - uiterlijk liet ik ruim twee weken geleden al doorschemeren dat ik een verdrietige gebeurtenis te verwerken heb gekregen. En zonder hier alle ins en outs met jullie te willen delen, wil ik wel vertellen dat het dus uit is met mijn lief. Verbinding verbroken. Nu hebben we ook geen contact meer. En ik kan vertellen, dat doet pijn. Ik zag niet aankomen dat het uit zou gaan. Au! Intens verdriet, dikke tranen, echte pijn.

Verbinding verbroken? Is dat zo? Het antwoord is ja, tussen ons -in zekere zin- wel. Ook al denken we veel aan elkaar en is er nog steeds sprake van liefde tussen ons, de intieme verbinding die we hadden is op dit moment voorbij. Maar het antwoord is ook nee, dat wat we samen hebben ervaren, geeft ons een verbinding die nooit meer voorbij zal gaan. Een connectie die ik zal koesteren in mijn herinneringen aan alle mooie momenten die we samen hebben gedeeld. De liefde die ik voor hem voel, verbindt mij steeds met hem, al zien we elkaar wellicht nooit meer. Ik zal altijd van hem blijven houden, hij was mijn jeugdliefde. Als de zeventien jaar waarin we elkaar hiervoor niet zagen onze verbinding niet kon verbreken, dan zal dat de komende decennia ook niet gebeuren.

Verbinding verbroken? Hoe zit het met de verbinding met mezelf? Waarover ik eerder al schreef dat het zo waardevol en belangrijk is die te onderhouden. Ik merk dat ik mezelf een stukje ben verloren in de liefde die ik voelde, in de verbondenheid met hem, in de bereidheid me over te geven aan de liefde. Daar baalde ik tot gisteren eerlijk gezegd van. Ik had het gevoel dat ik in een valkuil was getrapt. Dat ik daarin misschien zelfs iets fout had gedaan. Maar gisteren op school (ik volg de yogadocent opleiding) had mijn lieve asana-juf een tekst op het bord gezet, naar het scheen speciaal voor mij:

In de totale bereidheid
je te laten raken
je hart te laten breken
kan ontdekt worden dat
pijn die je vreesde
niet je vijand is
maar het voertuig, terug naar huis
Bron: onbekend

En al voel ik het nu misschien nog niet precies zo, ik wéét dat het helemaal waar is. Dat dit alles me uiteindelijk dichter bij mezelf zal brengen. Ik realiseer me dat het juist mooi is om je kwetsbaar op te stellen, om jezelf misschien een klein beetje te verliezen in de liefde. Dat maakt, dat ik me te zijner tijd, als de gelegenheid zich voordoet, opnieuw zal overgeven aan de liefde. In het volste vertrouwen wetend dat ik, wat er ook gebeurt, altijd thuis zal komen bij mezelf.

Nieuwe reactie plaatsen

Naam
E-mail
Bericht

Je e-mailadres zal nooit worden gepubliceerd.