Review doc: "Fed-up"

in Voeding
Review doc: "Fed-up"

Eergisteren keek ik via uitzending gemist de documentaire "Fed up" uitgezonden op donderdag 26 mei op NPO3. Deze Amerikaanse documentaire belicht de epidemie van overgewicht die in Amerika nog groter is dan hier in Europa, hoewel het risico van een obesitas-pandemie reëel is. Voor mij persoonlijk kwamen er niet zoveel nieuwe feiten aan het licht. Toch maakte de documentaire indruk op me. Vooral vanwege de macht van de voedselindustrie. Ik zal hier een paar highlights noemen uit de documentaire.

De documentaire opent met de conclusie dat een verminderde inname van kilocalorieën niet per definitie leidt tot een vermindering in omvang. Ook de fitnessrevolutie die is ontstaan in de jaren '70 bleek niet de oplossing tegen het steeds zwaarder worden van de gemiddelde mens. Dus minder eten en meer bewegen zondermeer is niet per definitie de manier om overgewicht kwijt te raken. Vervelend is dat dit wel de algemene visie is, waardoor mensen die te zwaar blijven vaak kampen met een schuldgevoel. Met wilskracht zou je minder kunnen eten en meer kunnen bewegen en dus af kunnen vallen, als dat niet lukt krijg je het idee dat je zwak bent. Er wordt in de documentaire een aantal jongeren gevolgd die worstelen met hun gewicht. Ze eten minder en bewegen meer, maar vallen toch niet af.
Hoe komt dat dan? Het antwoord daarop ligt bij wàt de mensen eten en daarmee bij de voedselindustrie volgens deze documentaire. Onderzoek wees een aantal decennia terug uit dat vet niet goed zou zijn. Vet moest vermeden worden. De voedselindustrie speelde daarop in door light producten te ontwikkelen met minder vet, maar om smaak te behouden met meer suiker. De gemiddelde suikerinname per persoon steeg daarmee gigantisch. Suiker is de grote boosdoener als het gaat om overgewicht, maar ook om welvaartsziektes. En suiker is erg verslavend... Dat wist ik wel, maar nu een paar dingen die ik niet wist of waar ik niet bij stil heb gestaan:
- de voedselindustrie heeft de World Health Organisation zover gekregen dat ze akkoord zijn gegaan met het idee dat 25% van onze dagelijkse calorie inname uit suiker mag bestaan, waar 10% maximaal al ruim voldoende zou zijn
- frisdrankfabrikanten en grote spelers in de voedselindustrie hebben contracten met scholen in Amerika om de lunch te verzorgen (het is niet ongewoon dat grote fast-food ketens de lunch leveren in kantines op scholen, pizza / friet hamburgers)
- reclames en verpakkingen van ongezonde producten zijn vaak op kinderen gericht of op andere 'zwakkere' groepen in de samenleving
- de overheid stimuleert, onder druk van de voedselindustrie, soms de verkeerde dingen (accent op meer bewegen, in plaats van gezonder eten) en beschermt de burger niet voldoende tegen schadelijke invloeden, daar wordt een vergelijking gemaakt met het beleid rondom roken voordat de politiek de burger daartegen begon te beschermen

"Fed up" is een Amerikaanse documentaire, je kunt de vergelijking niet één op één maken naar Nederland. Onze schijf van vijf geeft in elk geval een beter beeld van wat wel en niet goed voor ons is dan wat de gemiddelde Amerikaan met overgewicht denkt dat verstandig is. (Al ben ik het niet met alles van de schijf eens, maar dat terzijde.) Maar ook hier staat snoepgoed bij kassa's op ooghoogte voor kinderen, wordt reclame gemaakt voor ongezonde producten door er afbeeldingen van tekenfilmfiguren op te zetten en zitten er gadgets bij producten waardoor ze extra aantrekkingskracht krijgen op kinderen. Ook hier weten veel mensen niet hoe slecht suikerhoudende (fris)dranken en sappen zijn voor je gezondheid of dat bepaalde logo's -zoals ik kies bewust- niet veel zeggen over hoe gezond een product voor je is.
De vraag die ik heb na het zien van de documentaire is: hoe bescherm je je kinderen, zonder daarin door te slaan? Hoe creëer je voldoende bewustzijn? Hoe denken jullie daarover? Welke rol heeft de overheid daarin?

Nieuwe reactie plaatsen

Naam
E-mail
Bericht

Je e-mailadres zal nooit worden gepubliceerd.